پس از کودتا

بترکون بازی راه انداختیم که بیا و ببین ، توی همین بازی که گفتم دیشب دمای اراک (شهر خودمون) از ۳۰- گذشت ، فکر کن تو شهر  ۳۴- شاید هم بیشتر ، حالا دیگه فاصله ی زیادی با دمای قطب شمال که ۵۰- هست نداریم پس پیش به سوی قطب!

پیرو این رکورد چند رکورد دیگه رو هم شکستیم که خدمتتون عرض میکنم :

۱- سال ۸۳ که رشت برف اومد کلوچه ۵۰ تومانی شد ۵۰۰ تومان که این رکورد همچنان شا بر جاست

۲- پشت بوم رو تو رشت ۲۰۰ هزار تومن پارو میکنن

۳- تهران کرایه تا ۲۰۰۰ تومن هم رسید و تقاضا واسه پلوپز تو شمال زیاد شد که مجبور به اسم نویسی شدن و بخاری نفتی شد ۳ بربر قیمت

۴-قیمت کنسرو هاشمال شد ۳ برابر

۵- و بچه مدرسه ای ها با ۲ روز تعطیلی شروع کردن و تا یه هفته پیش رفتن  و اتفاق نادری افتاد که ادارات بعضی جاها تعطیل شد  به این میگن عشق بازی با برف!

 می دو نم نسل ما حوصله مطلب بلند رو نداره ولی یه دیقه گوش کن چون این مطلب زیاد هم کنکوری نیست...

 یه نفر که خودم باشم می گفت که "کنکور انسان سازه" (جمله رو حال کردید! ) البته واسه ما ایرانی ها و اونایی که تو این خط ها هستن  خلاصه این ادم مهم که عرض کردم خودم باشم ! حرف درستی میزد چون  واسه اکثر ماها که حمایت شدید پدر و مادر رو داشتیم یکی از اولین جاهایی که باید خودمون تنهایی تصمیم بگیریم و هیچ کس واقعا هیچکس نمی تونه توی قبولی کنکور کمکمون کنه مگر (خدا و تلاشمون و ایمان به اهداف و اعتقاداتمون) اینه که واسه نسل همیشه حمایت شده ی ما کنکور میشه یه غول غولی که بعضی اوقات اصلا زورمون بهش نمیرسه چون همیشه تحت حمایت بودیم و هستیم و خیلی ضعیف تر نسبت به نسل قبل تر از خودمون بار اومدیم که  شاید خیلی موارد مقصر هم همین نسل قبلیه خلاصه باختن ما تو دوران کنکور حکایت قریبیه که بعد کنکور هم واسه خیلی ها هر روز تکرارمیشه پس به خاطر همینه که کنکور رو می خوام فقط به عنوان یه نماد از شرایط خاص وشاید یه کم سخت معرفی کنم خب داشتم می گفتم  خودم دیدم از بچه کنکوری هایی که اعتقاداتشون رو اینجا منظورم فقط دینیه  از دست دادن تو دوران کنکور که اگه حفظش میکردن حاضرم قسم بخورم که نتیجه کنکورشون بهتر می شد این حرف ها شاید عاملش کنکور بود ولی واسه کنکور نبود

این حرف ها شاید عاملش کنکور بود ولی واسه کنکور نبود چون اصلا کنکور یکی از هزاران موقعیتی از حیات ماست که توش قرار میگیریم و فقط از این بابت مهمه که ما رو با درونیات خودمون درگیر و یه کم با خودمون ما رو اشنا میکنه وگرنه بود یکی از دوستان من که فقط ۲ ماه از قبولیش توی شهید بهشتی تهران گذشته بود که فوت کرد یا هستن کسانی که مدارک بالا دارن ولی ما قبولشون نداریم هستن کسایی که مدرک ندارن ولی الگوی ما میشن یا حداقل به خاطر منششون می شن یکی از عشقولی های ما که با دنیا عوضشون نمیکنیم اره دوستا تحصیلات مهمه خیلی هم مهمه خیلی هم ارزش داره همین دانشگاه و مدرسه بوده که خیلی چیزارو به من یاد داده اماهمین ها هم اینقدر نمی ارزید که ما.............. فقط امیدوارم بشه که یعنی همه مون یه کم دنیا رو بهتر و درست تر ببینیم یه کم به شرایطمون قانع تر بشیم یه کم ...د.ستان خیلی جیزا بود که فقط میخواستم بگم نه اینکه نصیحت کنم نه فقط درد دل کنم با کسی که نمیبینمش نمیشناسمش ولی حدس میزنم همه ادما خلقت مشابهی دارن و احساساتشون بعضی اوقات خیلی نزدیکه که تعجب بکنیم از اینکه یکی داره حرف دل ما رو میزنه

همین موفق باشید ان شاء الله

این که یه اخوند که تو سیاست هم سمت های بالایی داشته وب بنویسه جالبه اما اون الان ۴ ساله که این کارو کرده باز هم داره هر شب یه پست جدید می ذاره که واقعا خسته نباشید داره  اگه تا به حال به "وب نوشت" سری نزدی یه بار امتحانش کن

این تو و این                                      "سایت محمد علی ابطحی"

این هم چند تا عکس از ابطحی

 

این مطلب به درد غیر کنکوری ها نمیخوره

این که اسم وبم مربوط به کنکوره و این که یه بار هم تا حالا کنکور دادم و ازش تجاربی هم دارم و این که زندگی خیلی از بچه های ایران حداقل یه بار اساسی به کنکور گره میخوره ، حس کردم وظیفه دارم بعضی از تجارب خودم هرچند ناقص رو واسه هر کی که پشت کنکوره  و  رفتن به دانشگاه خوب به هر دلیلی واسش مهم بنویسم فقط  ۲ نکته اساسی:

۱-به سال دوم امید زیادی نبندید چون این سال اول پشت کنکور اینقدر بعضی اوقات بعضی بچه ها رو خسته میکنه که سال دوم به هر دانشگاهی تو هر سطحی راضی می شن ولی حوصله کنکور سال دوم رو ندارن و بی خیال اون میشن مثل خیلی از دوستان من که با وجود این که امسال شانس بسیار خوبی دارن ولی حوصله اش رو دیگه ندارن پس سال دوم رو فقط به عنوان یه احتمال نگاه کنین

۲-یکی ار دوستانم امیرکبیر هوافضا قبول شد و دیگری شبانه عمران تفرش اگر درصد های اختصاصی این دو تا رو مقایسه میکردید اختلافشون واقعا خیلی کم بود اما دلیل اختلاف رتبشون به خاطر این بود که دومی به طور کلی قید عمومی ها رو زده بود و اولی حسابی سرمایه گذاری کرده بود

پس بعد از خوب خوندن اختصاصی ها حتما عمومی ها رو بخونید چون شما اول شما به اختصاصی ها و در کنار اون حتما به عمومی ها احتیاج دارید

همین موفق باشی پشت کنکوری

خب تا زمانی که ساختمونا اینقدر بلند نشده بود و ایزوگام هم اینقدر مرسوم نشده بود بعد از هر برف باید می دویدی لباس گرمارو می پوشیدی و شال و کلاه میکردی به سمت پشت بوم که سریع برف ها رو پارو کنی چون اگه دیر می شد، هم زیر برف ها اب مینداخت و سنگین می شد و پارو کردن سخت میشد و هم احتمال داشت برف ها اب شه و از لای قیر و گونی سقف رد شه و مثل کارتون ها اب از سقف چکه کنه خلاصه با نمکی پارو کردن و تغییر حس و حال رفتن از خونه ی گرم و دیدن شهر که یه پارچه سفید شده بود یه طرف زور زدن برای پاروی برف ها ابکی و گیر کردن مثل ماشین ها ی بی زنجیر چرخ یه طرف البته معمولا قشنگ ترین حس زمانیه که همسایه هم بالا اند و هر کی یه جنگولک بازی در میاره که بعضی اوقات اخر فازه ، البته برج نشینا و اپارتمانیا از این حس قشنگ و اون زور زدن ها محروم ان!اخی! البته این ها همه مال زمانیه که شما مثل من عین یه بچه خوب خونتون رو خودتون پارو کنید و عمو پارویی رو صدا نکنید!

حالا اگه خونه شما شیروونی باشه که دیگه کاملا باید پرفشنال باشی چون هر لحظه ممکنه از اون بالا بیفتی و " الفاطهه ".یه اشنایی می گفت ۲ سال پیش که رشت ۲ متری برف اومد دوستش موقع پارو سقف شیروونی خونه اشون از اون بالا میافته و سرش می خوره به شیر اب حیاطشون که زیر برف معلوم نبوده و فوت میکنه به خاطر همین سختی کار از دوستی شنیدم که الان پاروی یه ساختمون ۱طبقه ۴۰-۵۰ هزار تومن و ۴-۵ طبقه ۲۰۰ هزار تومنه ( تو رشت) که احتمال افزایشش هم هست

یکی تعریف می کرد بعد از برف ۲ سال پیش رشت تلوزیون رشت با پارویی ها مصاحبه کرده بوده و اونا گفتن۸۰۰هزار تا ۱ میلیون تومن چند روزه درامد داشتن پس بی دلیل نیست که نرخ بیکاری هر روز کم میشه چون برف هم اشتغال زا و در نهایت اگه قصد سفر به سمت شمال رو داری پاروی خوب فراموش نشه!

نظرات برفی-پارویی شما رو شنیدارم (عمو پارویی)

چیه  ؟؟؟ 

مگه همیشه باید یه متن مفصل و توپ نوشت ! یا عکس؟

نه داداش فقط می خواستم بگم  سلام !

اره همین دیگه!! مگه همین سلام خودش کم حرفیه؟